6 Life Lessons From Rei Kawakubo

การได้สัมภาษณ์  เรย์  คาวาคูโบะ  ผู้หญิงที่มีพลังในการขับเคลื่นวงการแฟชั่นของโลกแห่งกอมม์  เดส์  การ์ซงส์   เป็นความใฝ่ฝันของคอลัมนิสต์สายแฟชั่นทุกคน  เพราะน้อยครั้งมากที่เรย์จะเปิดทางให้ใครสักคนเข้าถึงเธอได้โดยตรง  จึงไม่น่าแปลกใจที่เมื่อ Lynn Yaeger Fashion Editor แห่ง Vogue New York ได้รับโอกาสนั้น  เธอจึงตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด. ให้สมกับเป็นวันที่รอคอย. ซึ่งเธอนับการทำงานครั้งนั้นว่าเป็นหนึ่งของจุดสูงสุดในชีวิตการทำงานของตัวเอง

สิ่งที่ลินน์ได้เรียนรู้จากการพบปะ  พูดคุยกับเรย์  คาวาคูโบะ  ที่กรุงปารีส  ยังคงอยู่กับเธอเสมอ  เป็นดั่งปรัชญาการ ทำงาน  การใช้ชีวิตเฉพาะตัว  ซึ่งเธอได้สรุปออกมาเป็นบทความชื่อ “6 บทเรียนชีวิต จาก เรย์ คาวาคูโบะ”

บทที่ 1 “ไม่พร่ำบ่น ไม่อธิบาย”

ลินน์ยอมรับว่า  เรย์ได้ให้ความหมายใหม่กับวลีอมตะนี้  เธอลองถามตัวเองว่า  เรย์จะดูมีเสน่ห์มั้ยหากเธอเป็นคนพูดมากในการสัมภาษณ์  เธอไม่เคยเล่าถึงยุคเริ่มต้นการทำงานที่เธอทำตัวเป็นขบถของวงการ  ไม่เคยเล่าว่าสมัยเป็นนักเรียนแต่งเครื่องแบบ  เธอรูดถุงเท้าลงมากองที่ข้อเท้าแทนที่จะดึงให้ตึง  และไม่เคยบอกลินน์ว่าเธอมีมงกุฎ 2 อัน และอาจจะใส่ไปร่วมงาน The Met  แต่คนที่บอกเรื่องนี้กับเธอกลับเป็นแอนดรูว์ โบลตัน  ภัณฑารักษ์ผู้รับผิดชอบการจัดนิทรรศการกอมม์  เดส์  การ์ซงส์  ที่นิวยอร์ค เรื่องบางเรื่องไม่ต้องพูด ไม่ต้องอธิบาย ก็มีคำตอบที่ชัดเจนแล้ว

บทที่ 2 “ปกติธรรมดา”

เรย์สร้างนิยามใหม่ให้กับคำว่า ‘ปกติธรรมดา’ ในขณะที่คุณเฝ้าแต่สงสัยว่าที่ของคุณในจักรวาลคือที่ใด  เรย์กลับบอกว่า  เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองทำอะไรที่พิเศษเลย

“ฉันแค่ทำงานทุกวัน  ทำวันต่อวัน  กับสิ่งที่ฉันเชื่อ  วิธีปกติธรรมดาที่ใช้จัดการกับชีวิตของคุณคือจัดการกับงาน  ของคุณ”

บทที่ 3 “ใครก็เบื่อของเก่าได้”

เมื่อก่อนเรย์ชอบร้านขายของวินเทจ  แต่วันหนึ่งความชอบนั้นกลับกลายเป็นความเบื่อหน่ายได้

“ไม่นานมานี้  ฉันไม่ได้ดูนิตยสารมากนัก และไม่ไปร้านขายของวินเทจบ่อยๆ อย่างที่เคยไป  เพราะตั้งแต่ที่ฉันทำคอลเล็คชั่น “Not Making Clothes”(Spring/Summer 2014) ฉันก็ไม่สามารถดูงานเก่าๆ หรืองานที่มีอยู่ก่อนแล้วได้”

“Not Making Clothes”(Spring/Summer 2014)

บทที่ 4 “ทำดีเท่าเดิม”

แม้ว่าโชว์แต่ละครั้งของเรย์  คาวาคูโบะ  จะสร้างความกระหาย  กระตือรือล้นให้กับผู้ชม   แต่ปฏิกิริยาที่น่าทึ่งของผู้ชมก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ   จริงๆ แล้วเธอไม่เชื่อเวลาใครพูดว่า. พวกเขาดูโชว์ของเธอแล้วเหมือนโดนพัดพาไปกับสิ่งที่เห็น   แต่เธอจะสังเกตว่า

“ไม่เคยมีใครพูดว่า นี่ไม่ดีเท่าครั้งที่ผ่านมาเลย”

บทที่ 5 “ใครๆ ก็ดูการประกาศรางวัลออสการ์”

แม้แต่คนที่เป็นต้นแบบของอื่นก็ดูการประกาศรางวัลออสการ์  เรย์คิดว่า  โค้งสุดท้ายของการชิงรางวัลของวงการภาพยนตร์ปีนี้ (ค.ศ.2017) ต้องสนุกแน่ๆ

“มันมักถูกควบคุมเสมอ  และทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว  ฉะนั้น  มันต้องน่าสนใจมากหากมันอยู่นอกเหนือการควบคุม”

 

บทที่ 6 “อย่าหยุดกระตือรือล้น”

คุณที่มีชื่อเสียงแล้วไม่จำเป็นต้องหยุดใส่ใจกับสิ่งต่างๆ รอบตัว  ข้อนี้ลินน์สังเกตเห็นเองในวันที่ไปสัมภาษณ์เรย์ และเห็นเธอฆ่าเวลาขณะรอการเริ่มสัมภาษณ์อยู่ในโชว์รูม  ด้วยการจัดการกับหุ่นเสื้อของกอมม์ที่มุมหนึ่ง  หากคนอย่างเรย์ยังมีเวลาจัดการอะไรแบบนี้  คนอื่นๆ อย่างเราๆ ก็ควรจะใส่ใจในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ด้วยเช่นกัน

จากบทสรุปสั้นๆ นี้จะเห็นได้ครอบคลุมว่า  ชีวิตของเรย์  คาวาคูโบะ  อุทิศให้กับการทำงาน  เธอมีความสุขกับการอยู่กับสิ่งที่รัก  และลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองเสมอ  เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปดังที่ตั้งใจ

Credit : Vogue, Anothermag